معاشران ز حریفِ شبانه یاد آرید
حقوقِ بندگیِ مخلصانه یاد آرید
به وقتِ سرخوشی از آه و ناله عُشّاق
به صوت و نغمهٔ چنگ و چَغانه یاد آرید
چو لطفِ باده کُنَد جلوه در رخِ ساقی
ز عاشقان به سرود و ترانه یاد آرید
چو در میانِ مراد آورید دستِ امید
ز عهدِ صحبت ما در میانه یاد آرید
سمندِ دولت اگر چند سرکشیده رَوَد
ز همرهان به سرِ تازیانه یاد آرید
نمیخورید زمانی غمِ وفاداران
ز بیوفاییِ دورِ زمانه یاد آرید
به وَجهِ مرحمت ای ساکنانِ صدرِ جلال
ز رویِ حافظ و این آستانه یاد آرید
غزل شماره 241 حافظ یکی از غزلهای مشهور و پر از نکات اخلاقی و اجتماعی اوست. این غزل به زیبایی به موضوع دوستی، وفاداری و گذر زمان میپردازد.
حافظ در این غزل، به دوستان توصیه میکند که از دوستان صمیمی خود یاد کنند و به حقوق بندگی و عبادت خالصانه توجه داشته باشند. او همچنین به اهمیت توجه به احساسات دیگران و لذت بردن از لحظات زندگی اشاره میکند. این غزل، یک دعوت به دوستی، وفاداری و زندگی آگاهانه است.
اگر این غزل در فال حافظ بیاید، معمولاً به معنای اهمیت دوستیها و روابط اجتماعی است. همچنین میتواند به معنای نیاز به توجه بیشتر به احساسات دیگران و گذراندن وقت با دوستان باشد.