ای حافظ شیرازی! تو محرم هر رازی! تو را به خدا و به شاخ نباتت قسم می دهم که هر چه صلاح و مصلحت می بینی برایم آشکار و آرزوی مرا براورده سازی.
حال آنچه را که مایلید قصد و نیت کنید
آنگاه برای گرفتن فال حافظ بر روی عکس زیر کلیک کنید
تَنَت به نازِ طبیبان نیازمند مباد
وجود نازکت آزردهٔ گزند مباد
سلامتِ همه آفاق در سلامتِ توست
به هیچ عارضه شخصِ تو دردمند مباد
جمالِ صورت و معنی ز امنِ صحتِ توست
که ظاهرت دُژَم و باطنت نَژَند مباد
در این چمن چو درآید خزان به یغمایی
رهش به سروِ سهی قامتِ بلند مباد
در آن بساط که حُسن تو جلوه آغازد
مجالِ طعنهٔ بدبین و بدپسند مباد
هر آن که رویِ چو ماهت به چشمِ بد بیند
بر آتشِ تو به جز جانِ او سپند مباد
شفا ز گفتهٔ شِکَّرفِشانِ حافظ جوی
که حاجتت به عِلاجِ گلاب و قند مباد
غزل 106 حافظ یکی از مشهورترین و محبوب‌ترین غزل‌های این شاعر بزرگ است. این غزل به زیبایی و سلامت تن و روان می‌پردازد و حاوی آرزوهای نیک برای معشوق است.
در این غزل، حافظ با زبانی بسیار زیبا و احساساتی، برای معشوق خود آرزوی سلامتی و شادابی می‌کند. او از تشبیهات بسیار زیبا و متنوعی برای توصیف جمال و کمالات معشوق استفاده می‌کند و عشق و علاقه خود را به او به شیوه‌ای بسیار لطیف بیان می‌کند. این غزل، نشان‌دهنده‌ی نگاه لطیف و مهربان شاعر به معشوق است.
در کل، غزل 106 حافظ، یک اثر عاشقانه و پر از آرزوی نیک برای معشوق است. این غزل، نشان‌دهنده‌ی زیبایی‌شناسی و ظرافت کلام حافظ است.