ابتدا با خلوص نیت و قلبی سرشار از اعتماد نیت کنید.
آنگاه برای گرفتن فال مولانا بر روی عکس زیر کلیک کنید
گه باده لقب نهادم و گه جامش
گاهی زر پخته گاه سیم خامش
گه دانه و گاه صید و گاهی دامش
این جمله چراست تا نگویم نامش
این رباعی به تعدد صفات معشوق و پنهان داشتن نام حقیقی او می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «گاهی به او لقب باده می‌دهم و گاهی جام،» «گاهی زر پخته و گاهی سیم خام (همه‌ی تضادها)،» «گاهی دانه و گاهی صید و گاهی دامش،» «این همه برای چیست؟ تا نام حقیقی‌اش را نگویم!» این رباعی، بیانگر تجلی معشوق در کثرت و تضادها، و نشان‌دهنده‌ی این که نام حقیقی او (ذات حق) را نمی‌توان بیان کرد و هر چه گفته شود، فقط صفاتی از اوست.
لینک‌های مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنوی‌پژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نی‌نامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلال‌الدین محمد بلخی