ای باد صبا به کوی آن دلبر کش
احوال دلم بگوی اگر باشد خوش
ور زانکه برای خود نباشد دلکش
زنهار مرا ندیدهای دم درکش
این رباعی به فرستادن پیام به معشوق و پنهان داشتن حال ناخوش عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «ای باد صبا! به کوی آن دلبر برو،» «حال دلم را بگو، اگر (آن حال) خوش باشد (برای او).» «و اگر (حال ناخوش من) برای خود او دلکش نباشد،» «زنهار! (ادعا کن که) مرا ندیدهای و ساکت شو!» این رباعی، بیانگر شدت عشق و ملاحظهی عاشق نسبت به معشوق، و نشاندهندهی این که عاشق حتی از بیان حال ناخوش خود نیز به دلیل ترس از رنجاندن معشوق، پرهیز میکند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی