رباعی شماره 971 از دیوان شمس مولانا

چون روبه من شدی تو از شیر مترس

چون دولت تو منم ز ادبیر مترس

از چرخ چو آن ماه ترا همراه است

گر روز بگاهست وگر دیر مترس

تفسیر رباعی 971 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به امنیت در پناه معشوق و عدم ترس از هر گونه بلا می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «چون برای من روبه شدی (رو به من آوردی)، از شیر (دشمن) مترس،» «چون دولت (سعادت) تو منم، از بدبیاری مترس.» «چون آن ماه (معشوق) از آسمان تو را همراه است،» «چه روز مناسب باشد و چه دیر (نامناسب)، مترس!» این رباعی، بیانگر این که با پناه بردن به معشوق، انسان از هر خطری در امان است، و نشان‌دهنده‌ی این که حضور معشوق، کفایت می‌کند و زمان و مکان تفاوتی ندارد.