رباعی شماره 965 از دیوان شمس مولانا

آمد آمد ترش ترش یعنی بس

میپندارد که من بترسم ز عسس

آن مرغ دلی که نیست در بند قفس

او را تو مترسان که نترسد از کس

تفسیر رباعی 965 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به بی‌باکی عاشق در برابر تهدیدات و رهایی او از هر قیدی می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «(معشوق) آمد، ترش‌رو ترش‌رو (با ناز و عتاب) یعنی بس (بس است ناز کردن)!» «(او) می‌پندارد که من از عسس (مأمور) می‌ترسم!» «آن مرغ دلی که در بند قفس نیست،» «او را تو مترسان که از هیچ کس نمی‌ترسد!» این رباعی، بیانگر بی‌باکی عاشق در برابر معشوق و هر تهدیدی، و نشان‌دهنده‌ی رهایی جان عاشق از تمام قید و بندها که موجب بی‌باکی و نترسیدن او از هیچ کس می‌شود.