رباعی شماره 947 از دیوان شمس مولانا

صد بار بگفتمت ز مستان مگریز

جان در کفمان سپار و بستان مگریز

از من بشنو گریز پا سر نبرد

گر جان خواهی ز حلقهٔ جان مگریز

تفسیر رباعی 947 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به دعوت به همراهی با مستان عشق و عدم گریز از مسیر جان‌فشانی می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «صد بار به تو گفتم که از مستان (عاشقان) مگریز،» «جان در کف ما بگذار و جان بستان و مگریز.» «از من بشنو، کسی که گریزپا باشد، به سر منزل (مقصود) نمی‌رسد،» «اگر جان (معنای حقیقی) می‌خواهی، از حلقه‌ی جان (عاشقان) مگریز.» این رباعی، بیانگر لزوم پیوستن به جمع عاشقان و سپردن جان در این راه، و نشان‌دهنده‌ی این که گریز از این مسیر، مانع رسیدن به حقیقت و کمال است.