رباعی شماره 941 از دیوان شمس مولانا

درد تو علاج کس پذیرد هرگز

یا از تو مراد میگریزد هرگز

گفتی که نهال صبر در دل کشتی

گیرم که بکاشتم بگیرد هرگز؟

تفسیر رباعی 941 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به بی‌علاجی درد عشق و قدرت آن بر صبر می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «آیا درد تو (درد عشق) هرگز علاج کسی را می‌پذیرد؟ (خیر).» «یا مراد (مقصود) از تو هرگز می‌گریزد؟ (خیر، عشق همیشه مقصود است).» «(تو) گفتی که “نهال صبر را در دل کاشتی،”» «گیرم که کاشتم، آیا هرگز می‌گیرد؟ (صبر در برابر عشق بی‌فایده است).» این رباعی، بیانگر بی‌درمان بودن درد عشق و عدم تأثیر صبر در برابر آن، و نشان‌دهنده‌ی قدرت مطلق عشق که هر چه غیر خود را بی‌اعتبار می‌کند.