رباعی شماره 938 از دیوان شمس مولانا

بنمای بمن رخ ای شمع طراز

تا ناز کنم نه روزه دارم نه نماز

تا با تو بوم مجاز من جمله نماز

چون بی‌تو بوم نماز من جمله مجاز

تفسیر رباعی 938 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به اهمیت حضور معشوق و معنای حقیقی عبادات می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «روی خود را به من نشان ده ای شمع زیبا،» «تا ناز کنم (و از خود بیخود شوم) نه روزه دارم و نه نماز (زیرا حضور تو کافی است).» «تا با تو هستم، مجاز (دنیای ظاهری) من همه نماز است،» «چون بی‌تو هستم، نماز من همه مجاز است (و بی‌معنا).» این رباعی، بیانگر این که حضور معشوق به تنهایی برای عاشق کافی است و او را از تمام عبادات ظاهری بی‌نیاز می‌کند، و نشان‌دهنده‌ی این که معنای حقیقی هر عبادتی، در حضور معشوق نهفته است.