رباعی شماره 931 از دیوان شمس مولانا

ای کرده ز نقش آدمی چنگی ساز

جانها همه اقوال تو از روی نیاز

ای لعل لبت توانگری عمر دراز

یک هدیه از آن لعل به قوال انداز

تفسیر رباعی 931 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به لطف معشوق در آفرینش انسان و درخواست فیض از او می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «ای (معشوقی) که از نقش آدمی، چنگی (سازی) ساخته‌ای،» «جان‌ها همه سخنان تو را از روی نیاز (اطاعت) می‌شنوند.» «ای (کسی) که لب لعل‌گون تو، ثروت عمر جاودانه است،» «یک هدیه از آن لب لعل‌گون به قوال (نوخواننده) بینداز!» این رباعی، بیانگر قدرت آفرینشگر معشوق که انسان را مانند سازی ساخته است، و نشان‌دهنده‌ی طلب فیض و بخشش از معشوق که عمر جاودانه می‌بخشد و نوای جان را برمی‌انگیزد.