رباعی شماره 929 از دیوان شمس مولانا

ای عشق تو داده باز جان را پرواز

لطف تو کشیده چنگ جان را در ساز

یک ذره عنایت تو ای بنده‌نواز

بهتر ز هزار ساله تسبیح و نماز

تفسیر رباعی 929 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به قدرت و لطف بی‌نهایت عشق و برتری عنایت الهی بر عبادات می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «ای (معشوقی) که عشق تو دوباره جان را پرواز داده است،» «(و) لطف تو چنگ جان را در ساز کشیده است (و آن را به نوا آورده است).» «یک ذره عنایت تو، ای بنده‌نواز،» «بهتر از هزار سال تسبیح و نماز است.» این رباعی، بیانگر قدرت عشق در حیات بخشیدن به جان و نوای آن، و نشان‌دهنده‌ی برتری لطف و عنایت الهی بر تمام عبادات ظاهری که بدون این عنایت، هیچ ارزشی ندارند.