ای ذره ز خورشید توانی بگریز
چون نتوانی گریخت با وی مستیز
تو همچو سبوئی و قضا همچون سنگ
با سنگ مپیچ و آب خود را بمریز
این رباعی به لزوم تسلیم در برابر قضای الهی و پرهیز از ستیز با آن میپردازد. مولانا میفرماید: «ای ذره! آیا میتوانی از خورشید (خداوند) بگریزی؟» «چون نمیتوانی بگریزی، با او ستیز مکن!» «تو مانند سبو (کوزه) هستی و قضا مانند سنگ،» «با سنگ درگیر مشو و آب خود (وجودت) را مریز!» این رباعی، بیانگر قدرت مطلق خداوند و بیفایده بودن مقاومت در برابر قضای او، و نشاندهندهی لزوم تسلیم و رضایت به قضا برای حفظ آرامش و وجود انسان.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی