رباعی شماره 923 از دیوان شمس مولانا

ای جان سماع و روزه و حج و نماز

وی از تو حقیقت شده بازی و مجاز

امروز منم مطربت ای شمع طراز

وز چرخ بود نثار و قوال انداز

تفسیر رباعی 923 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به مقام معشوق که حقیقت هر عبادتی است و نقش عاشق در این میان می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «ای (معشوقی) که جان سماع و روزه و حج و نماز هستی،» «و از تو، حقیقت (عبادات) بازی و مجاز شده است (یعنی بدون تو بی‌معناست).» «امروز منم مطرب تو، ای شمع طراز (زیبا)،» «و از فلک، نثار (بخشش) و قوال (نواگر) بخشش خواهد بود.» این رباعی، بیانگر این که معشوق، روح و جان هر عبادتی است و بدون او تمام عبادات ظاهری و بی‌معنا می‌شوند، و نشان‌دهنده‌ی نقش عاشق به عنوان مطرب و قوال معشوق که از فیض او به نوای حق می‌رسد.