رباعی شماره 915 از دیوان شمس مولانا

هر دم دل خسته‌ام برنجاند یار

یا سنگدلست یا نمیداند یار

از دیده به خون نبشته‌ام قصهٔ خویش

می‌بیند و هیچ بر نمیخواند یار

تفسیر رباعی 915 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به رنجش عاشق از معشوق و بی‌تفاوتی ظاهری او می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «هر لحظه، دل خسته‌ی مرا یار می‌رنجاند،» «یا سنگدل است یا نمی‌داند (که مرا می‌رنجاند).» «قصه ی خویش را با خون از دیده (اشک خونین) نوشته‌ام،» «(او) می‌بیند، اما هیچ نمی‌خواند (و به آن توجه نمی‌کند).» این رباعی، بیانگر شکایت عاشق از قهر و بی‌توجهی ظاهری معشوق، و نشان‌دهنده‌ی شدت رنج و درد عاشق که داستان غم خود را با خون دل نوشته، اما معشوق به آن بی‌اعتناست.