میآید گرگ نزد ما وقت سحر
هم فقربه میرباید و هم لاغر
تا چند کنی خرخر اندر بستر
بروی زن آب ای که خاکت بر سر
این رباعی به دعوت به بیداری و ترک غفلت و فقر معنوی میپردازد. مولانا میفرماید: «گرگ (مرگ یا نفس) هنگام سحر (پایان عمر) نزد ما میآید،» «(و) هم فقیر را میبرد و هم لاغر (نحیف).» «تا کی در بستر (غفلت) خرخر میکنی؟ (در خواب و بیخبری هستی).» «به رویت آب بزن، ای (کسی) که خاک بر سرت! (توبیخ برای بیدار شدن).» این رباعی، بیانگر حتمی بودن مرگ و آمدن آن در زمان غفلت، و نشاندهندهی لزوم بیداری از خواب غفلت و توبه پیش از آنکه فرصت از دست برود.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی