مجنون و پریشان توام دستم گیر
سرگشته و حیران توام دستم گیر
هر بیسر و پای دستگیری دارد
من بیسر و بیپای توام دستم گیر
این رباعی به تضرع عاشق به معشوق برای دستگیری و کمک میپردازد. مولانا میفرماید: «مجنون و پریشان توام، دستم را بگیر!» «سرگشته و حیران توام، دستم را بگیر!» «هر بیسر و پای (نادار و نیازمندی) دستگیری دارد (به کسی پناه میبرد)،» «من (که) بیسر و بیپا (فانی) در توام، دستم را بگیر!» این رباعی، بیانگر نهایت نیاز و تضرع عاشق به معشوق در اوج پریشانی و سرگشتگی، و نشاندهندهی فقر و فنای عاشق در حضور معشوق که هیچ تکیهگاهی جز او ندارد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی