رباعی شماره 907 از دیوان شمس مولانا

مائیم چو حال عاشقان زیر و زبر

وز دلبر ما هر دو جهان زیر و زبر

از زیر و زبر منزه آمد شه ما

وانکس که از او جست نشان زیر و زبر

تفسیر رباعی 907 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به حالت شوریدگی عاشق و عظمت معشوق فراتر از اضداد می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «ما مانند حال عاشقان، زیر و رو (پریشان) هستیم،» «و از دلبر ما، هر دو جهان نیز زیر و رو (متحول) است.» «شه ما (معشوق الهی) از زیر و رو (اضداد و تضادها) منزه است،» «و هر کس از او نشانه‌ای جست، زیر و رو شد (دریافت که او فراتر از هر توصیفی است).» این رباعی، بیانگر تأثیر عمیق معشوق بر عاشق و تمام عالم، و نشان‌دهنده‌ی مقام متعالی و بی‌حد و حصر معشوق که ورای تمام اضداد و تضادهاست.