رباعی شماره 905 از دیوان شمس مولانا

گوش ما را بی‌دم اسرار مدار

چشم ما را بی‌رخ دلدار مدار

بزم ما را بی‌می خمار مدار

ما را نفسی بیخودت ای یار مدار

تفسیر رباعی 905 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به طلب فیض و حضور دائمی معشوق در تمام ابعاد وجودی عاشق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «گوش ما را بدون دم اسرار (الهی) نگه مدار (همیشه برایمان از اسرار بگو)،» «چشم ما را بدون روی دلدار (معشوق) نگه مدار (همیشه جمالت را نشان بده).» «بزم ما را بدون شراب مستی (عشق) نگه مدار،» «ما را حتی یک لحظه بدون خودت، ای یار، نگه مدار.» این رباعی، بیانگر طلب دائمی عاشق برای شنیدن اسرار، دیدن جمال، و نوشیدن شراب عشق از معشوق، و نشان‌دهنده‌ی نهایت وابستگی و نیاز عاشق به حضور مستمر معشوق.