طبعم چو حیات یافت از جلوهٔ فکر
آورد عروس نظم در حجرهٔ ذکر
در هر بیتی هزار دختر بنمود
هر یک به مثال مریم آبستن و بکر
این رباعی به شگفتیهای طبع شاعر و خلق معانی بکر در شعر میپردازد. مولانا میفرماید: «طبع من چون از جلوهی فکر، حیات یافت،» «عروس نظم (شعر) را به خانهی ذکر آورد.» «در هر بیتی (شعری)، هزاران دختر (معنی بکر) نشان داد،» «هر یک مانند مریم، آبستن (معنی) و بکر (دستنخورده) بود.» این رباعی، بیانگر قدرت خلاقهی طبع شاعر در خلق معانی نو و بکر، و نشاندهندهی الهامات غیبی که در قالب شعر و نظم تجلی مییابد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی