رباعی شماره 893 از دیوان شمس مولانا

زان ابروی چون کمانت ای بدر منیر

دل شیشهٔ پرخون شود از ضربت تیر

گویم ز دل و شیشه و خون چیست نظیر

بردارم جام باده و گوید گیر

تفسیر رباعی 893 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به تأثیر زیبایی معشوق و لطف او در بخشیدن جام باده می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «از آن ابروی چون کمان تو، ای ماه روشن،» «دل مانند شیشه‌ای پر از خون می‌شود از ضربت تیر (نگاه تو).» «(اگر) بگویم از دل و شیشه و خون چه چیزی مثال است،» «(معشوق) جام باده برمی‌دارد و می‌گوید: “بگیر!” (و با این کار، مرا از پاسخ وا می‌دارد).» این رباعی، بیانگر قدرت و تأثیر نگاه معشوق بر دل عاشق که آن را خونین می‌کند، و نشان‌دهنده‌ی لطف و بخشندگی معشوق که با دادن جام باده، پاسخ تمام سؤالات عاشق را می‌دهد.