رباعی شماره 889 از دیوان شمس مولانا

دست و دل ما هرچه تهی‌تر خوشتر

و آزادی دل ز هرچه خوشتر خوشتر

عیش خوش مفلسانه یک چشم زدن

از حشمت صد هزار قیصر خوشتر

تفسیر رباعی 889 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به فضیلت فقر و بی‌نیازی از دنیا در راه عشق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «دست و دل ما هر چه تهی‌تر (از دنیا) باشد، خوش‌تر است،» «و آزادی دل از هر چه خوش‌تر (مطلوب‌تر) باشد، خوش‌تر است.» «یک لحظه خوشی فقیرانه (بی‌نیاز از دنیا)،» «از شکوه صد هزار قیصر خوش‌تر است.» این رباعی، بیانگر این که فقر و تهی‌دستی از دنیا، موجب آسودگی و آزادی دل می‌شود، و نشان‌دهنده‌ی برتری سعادت درونی بر ثروت و قدرت ظاهری.