رباعی شماره 884 از دیوان شمس مولانا

خورشید همی زرد شود بر دیوار

ما نیز همی زرد شویم از غم یار

گاه از غم یار و گه ز نادیدن یار

گر کار چنین ماند خدایا زنهار

تفسیر رباعی 884 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به رنج و زردی عاشق از غم دوری معشوق و استغاثه به خدا می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «خورشید هم بر دیوار (غروب می‌کند و) زرد می‌شود،» «ما نیز از غم یار، زرد می‌شویم.» «گاهی از غم یار و گاهی از نادیدن یار،» «اگر کار چنین بماند، خدایا پناه! (از این وضعیت به تو پناه می‌برم).» این رباعی، بیانگر شدت رنج و اندوه عاشق از غم دوری معشوق که مانند زردی خورشید بر دیوار است، و نشان‌دهنده‌ی استغاثه و پناه بردن عاشق به خداوند از این وضعیت بی‌وصالی.