چون از رخ یار دور گشتم به بهار
با غم بچه کار آید و عیشم بچه کار
از باغ بجای سبزه گو خار بروی
وز ابر بجای قطره گو سنگ ببار
این رباعی به بیاهمیتی دنیا و زیباییهای آن در غیاب معشوق میپردازد. مولانا میفرماید: «چون در بهار از روی یار (معشوق) دور شدم،» «غم و عیشم به چه کار میآید؟ (هیچ ارزشی ندارد).» «از باغ بگو به جای سبزه، خار بروید،» «و از ابر بگو به جای قطره، سنگ ببارد!» این رباعی، بیانگر این که در غیاب معشوق، تمام زیباییها و لذتهای دنیا بیمعنا میشود، و نشاندهندهی شدت اندوه عاشق که حتی آرزوی تخریب عالم را میکند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی