رباعی شماره 871 از دیوان شمس مولانا

ای عشق خوشی چه خوش که از خوش خوشتر

آتش به من اندر زن کاتش خوشتر

هر شش جهت از عشق خوش‌آباد شدست

با این همه بیرون شدن از شش خوشتر

تفسیر رباعی 871 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به لذت آتش عشق و فراتر رفتن از محدودیت‌ها می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «ای عشق! چه خوشی! (خوشی‌ای) که از هر خوشی‌ای خوش‌تر است،» «آتش در من بزن که آتش (عشق) خوش‌تر است (و لذت‌بخش‌تر).» «هر شش جهت (تمام عالم) از عشق آباد شده است،» «با این همه، بیرون شدن از شش جهت (رهایی از دنیا و محدودیت‌ها) خوش‌تر است.» این رباعی، بیانگر لذت بی‌کران آتش عشق که از هر خوشی دیگری بالاتر است، و نشان‌دهنده‌ی لزوم رهایی از قید دنیا و محدودیت‌های مادی برای رسیدن به حقیقت والای عشق.