ای بوده سماع آسمانرا ره و در
وی بوده سماع مرغ جانرا سر و پر
اما به حضور تست آن چیز دگر
مانند نماز از پس پیغمبر
این رباعی به نقش سماع در راهنمایی جان و فضیلت حضور معشوق میپردازد. مولانا میفرماید: «ای سماع که راه و در آسمانها بودهای (راهگشای عروج بودهای)،» «و ای سماع که سر و پر مرغ جان (انسان) بودهای (و او را به پرواز درآوردهای)،» «اما آن چیز دیگر (فضیلت حقیقی) به حضور توست (ای معشوق)!» «مانند نماز (پشت سر) پیامبر (که فضیلت آن با حضور ایشان است).» این رباعی، بیانگر نقش سماع در عروج روحی و رهایی جان، و نشاندهندهی این که اوج سماع و هر عمل عبادی، در حضور و فیض معشوق (یا ولی کامل) است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی