از عاشق بدنام بیا ننگ مدار
ورنه برو این مصطبه را تنگ مدار
از دردی خم به جز مرا دنگ مدار
ای خونی خونخواره ز ما چنگ مدار
این رباعی به دعوت به بیباکی در عشق و پذیرش عاشقانه میپردازد. مولانا میفرماید: «از عاشق بدنام (بیابرو) ننگ مدار،» «وگرنه برو (و) این میخانه (محل عاشقی) را برای من تنگ مگیر.» «از درد و خماری جز مرا بیتاب مکن،» «ای خونخوار! از ما دست برندار (و ما را رها نکن).» این رباعی، بیانگر این که عشق، آبروبری و رسوایی میآورد و عاشق نباید از آن شرمنده باشد، و نشاندهندهی بیتابی عاشق از درد عشق و تمنای ادامه این حالت از سوی معشوق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی