رباعی شماره 843 از دیوان شمس مولانا

هر لقمهٔ خوش که بر دهان میگردد

میجوشد و صافش همه جان میگردد

خورشید و مه و فلک از آن میگردد

تا هرچه نهان بود عیان میگردد

تفسیر رباعی 843 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به قدرت و تأثیر فیض الهی و آشکار شدن حقیقت می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «هر لقمه‌ی خوش (فیض الهی) که بر دهان (جان) می‌گردد،» «(در وجود) می‌جوشد و خالص آن، همه جان می‌شود.» «خورشید و ماه و فلک از آن می‌گردد،» «تا هر چه پنهان بود، آشکار شود.» این رباعی، بیانگر تأثیر حیات‌بخش فیض الهی بر تمام موجودات که از طریق آن به کمال می‌رسند، و نشان‌دهنده‌ی این که هدف نهایی این حرکت، آشکار شدن حقیقت‌های پنهان است.