رباعی شماره 838 از دیوان شمس مولانا

هر عمر که بی‌دیدن اصحاب بود

یا مرگ بود به طبع یا خواب بود

آبی که ترا تیره کند زهر بود

زهری که ترا صاف کند آب بود

تفسیر رباعی 838 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به لزوم همنشینی با اهل دل و حقیقت وجود می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «هر عمری که بدون دیدن اصحاب (اهل دل و یاران حق) بود،» «یا ذاتاً مرگ بود یا خواب (غفلت) بود.» «آبی که تو را تیره کند، زهر است،» «زهری که تو را صاف کند، آب است (و عین حیات است).» این رباعی، بیانگر اهمیت همنشینی با اهل معرفت برای حیات معنوی، و نشان‌دهنده‌ی این که ظاهر امور فریبنده است و آنچه باعث تصفیه و خلوص باطن می‌شود، حتی اگر تلخ باشد، عین حیات است.