رباعی شماره 825 از دیوان شمس مولانا

می‌جوشد دل که تا به جوش تو رسد

بی‌هوش شده است تا به هوش تو رسد

می‌نوشد زهر تا بنوش تو رسد

چون حلقه شده است تا بگوش تو رسد

تفسیر رباعی 825 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به اشتیاق بی‌نهایت عاشق برای وصال معشوق و فنا در راه او می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «دل (عاشق) می‌جوشد تا به جوش تو (مستی عشق تو) برسد،» «(و) بی‌هوش شده است تا به هوش تو (آگاهی حقیقی از تو) برسد.» «زهر می‌نوشد تا به نوش تو (شهد وصال تو) برسد،» «(و) مانند حلقه (بر در) شده است تا به گوش تو (توجه تو) برسد.» این رباعی، بیانگر تلاش و رنج بی‌حد عاشق برای رسیدن به معشوق، و نشان‌دهنده‌ی این که او حاضر است هر سختی را تحمل کند و حتی از خود بی‌خود شود تا به وصال او برسد و مورد توجهش قرار گیرد.