رباعی شماره 814 از دیوان شمس مولانا

معشوقه چو آفتاب تابان گردد

عاشق به مثال ذره گردان گردد

چون باد بهار عشق جنبان گردد

هر شاخ که خشک نیست رقصان گردد

تفسیر رباعی 814 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به تأثیر معشوق بر عاشق و فراگیر بودن فیض عشق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «چون معشوق (همچون) آفتاب تابان شود،» «عاشق به مانند ذره‌ای گردان (و متحرک) می‌شود.» «چون باد بهار عشق به حرکت درآید،» «هر شاخی که خشک نیست (و در آن زندگی است)، به رقص درمی‌آید.» این رباعی، بیانگر تأثیر عمیق و حیات‌بخش معشوق بر عاشق که او را به حرکت و بی‌قراری وا می‌دارد، و نشان‌دهنده‌ی فراگیر بودن فیض عشق الهی که هر موجود زنده‌ای را به وجد و رقص می‌آورد.