رباعی شماره 810 از دیوان شمس مولانا

مرغی ملکی زانسوی گردون بپرد

آن سوی که سوی نیست بیچون بپرد

آن مرغ که از بیضهٔ سیمرغ بزاد

جز جانب سیمرغ بگو چون بپرد

تفسیر رباعی 810 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به سیر مرغ دل به سوی مبدأ و بازگشت به اصل خود می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «مرغی ملکوتی از آن سوی آسمان‌ها پرواز می‌کند،» «به آن سوی (مقام بی‌مکانی) که هیچ سو نیست (و از کیفیت و کمیت مبراست) پرواز می‌کند.» «آن مرغ که از تخم سیمرغ (حقیقت الهی) متولد شد،» «بگو چگونه جز به جانب سیمرغ پرواز کند؟ (چون اصلش از اوست).» این رباعی، بیانگر بازگشت جان به مبدأ خود (حق تعالی) پس از عبور از عالم امکان، و نشان‌دهنده‌ی فطرت الهی انسان که او را همواره به سوی اصل خود (سیمرغ حقیقت) می‌کشاند.