رباعی شماره 807 از دیوان شمس مولانا

مردیکه بهست و نیست قانع گردد

هست و عدم او را همه تابع گردد

موقوف صفات و فعل کی باشد او

کز صنع برون آید و صانع گردد

تفسیر رباعی 807 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به مقام سالک واصل و تسلط او بر هستی می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «مردی که به هست و نیست (وجود و عدم) قانع شود (و از آن‌ها بگذرد)،» «هست و عدم، همگی تابع او می‌شوند.» «او چگونه وابسته به صفات و افعال باشد؟» «که از آفرینش بیرون می‌آید و خود صانع (آفریننده) می‌شود (قدرت خالقیت می‌یابد).» این رباعی، بیانگر مقامی که سالک پس از گذر از هستی و نیستی بدان می‌رسد و بر آن‌ها مسلط می‌شود، و نشان‌دهنده‌ی این که او از قید صفات و افعال رها شده و به مرتبه‌ای از خلاقیت الهی می‌رسد.