ماهی که کمر گرد قمر میبندد
غمگینم از اینکه خوشدلم نپسندد
چون بیندم او که من چین گریانم
پنهان پنهان شکر شکر میخندد
این رباعی به جمال معشوق و دلربایی او در برابر رنج عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «(او) ماهی است که کمر بر گرد ماه (جمال خود) میبندد (بسیار زیبا و کامل است)،» «غمگینم از این که (معشوق) خوشدلی مرا دوست ندارد (و مرا در رنج میخواهد).» «چون مرا میبیند که من گریان و پریشانم،» «پنهانپنهان، شکرشکر (با شیرینی و رضایت) میخندد.» این رباعی، بیانگر کمال و زیبایی معشوق که خود را به ناز میآراید، و نشاندهندهی رضایت معشوق از رنج و بیقراری عاشق که در پس این رنج، خندهای شیرین از رضایت نهفته است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی