رباعی شماره 796 از دیوان شمس مولانا

کی غم خورد آنکه شاد مطلق باشد

واندل که برون ز چرخ ازرق باشد

تخم غم را کجا پذیرد چو زمین

آن کز هوسش فلک معلق باشد

تفسیر رباعی 796 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به بی‌غمی عارف و تسلط او بر جهان می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «کسی که شادی مطلق (شادی حقیقی) داشته باشد، کی غم می‌خورد؟» «و آن دلی که بیرون از چرخ کبود (آسمان) باشد (و از دنیا فراتر رفته باشد)،» «چگونه تخم غم را مانند زمین بپذیرد؟» «کسی که فلک (آسمان) به هوس او (و به اراده‌ی او) معلق باشد (و تابع او باشد).» این رباعی، بیانگر مقامی که عارف حقیقی به آن دست می‌یابد و از غم و اندوه رها می‌شود، و نشان‌دهنده‌ی تسلط و قدرت او بر عالم که در اوج بی‌غمی و شادی به سر می‌برد.