رباعی شماره 789 از دیوان شمس مولانا

گفتم که ز خردی دل من نیست پدید

غمهای بزرگ تو در او چون گنجید

گفتا که ز دل بدیده باید نگرید

خرد است و در او بزرگها بتوان دید

تفسیر رباعی 789 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به ظرفیت بی‌کران دل عاشق و پنهان بودن عظمت آن می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «گفتم که “از کوچکی، دل من پیدا نیست،”» «غم‌های بزرگ تو چگونه در آن گنجید؟» «گفت که “از دل به چشم باید نگاه کرد،”» «(دل) کوچک است، اما در آن چیزهای بزرگ را می‌توان دید.”» این رباعی، بیانگر وسعت و عظمت پنهانی دل عاشق که با وجود کوچکی ظاهری، ظرفیت پذیرش غم‌های بزرگ الهی را دارد، و نشان‌دهنده‌ی این که برای درک حقیقت دل، باید با چشم باطن نگریست.