گر ما نه همه تنور سوزان باشد
ناگه ز درم درآی گرم آن باشد
چون وعده دهی نیابی سرد آن باشد
سرما نه همه سرد زمستان باشد
این رباعی به حالت انتظار عاشق و تأثیر حضور و عدم حضور معشوق میپردازد. مولانا میفرماید: «اگر تمام وجود ما کوره سوزان (عشق) نباشد،» «(با این حال) ناگهان از درم درآیی، (وجودم) گرم میشود.» «چون وعده دهی و (آن را) نیابی، (وجودم) سرد میشود،» «(این) سرما، همهی سرمای زمستان نیست (سرمای دوری تو بدتر است).» این رباعی، بیانگر تأثیر شدید حضور معشوق بر عاشق که او را گرم میکند، و نشاندهندهی ناامیدی و سردی دل عاشق از عدم تحقق وعدههای معشوق که از هر سرمایی بدتر است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی