رباعی شماره 777 از دیوان شمس مولانا

گر صبر کنم دل از غمت تنگ آید

ور فاش کنم حسود در چنگ آید

پرهیز کنم که شیشه بر سنگ آید

گوئی که ز عشق ما ترا ننگ آید

تفسیر رباعی 777 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به معضل عاشق در پنهان کردن یا آشکار کردن عشق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «اگر صبر کنم، دل از غمت (ای معشوق) تنگ می‌شود،» «و اگر (عشق را) فاش کنم، حسود در چنگم می‌آید (و مرا آزار می‌دهد).» «پرهیز می‌کنم که (مانند) شیشه بر سنگ آید (و شکسته شود، یعنی مراقبت می‌کنم).» «(اما تو) گویی که از عشق ما، برایت ننگ می‌آید (و از من دوری می‌کنی).» این رباعی، بیانگر وضعیت دشوار عاشق در برابر عشق که هم پنهان کردن آن سخت است و هم آشکار کردنش مشکلات خاص خود را دارد، و نشان‌دهنده‌ی حساسیت عاشق نسبت به نگاه معشوق که مبادا عشق او را ننگ بپندارد.