رباعی شماره 776 از دیوان شمس مولانا

گر صبر کنم جامعهٔ جان میسوزد

جان من و آن جملگان میسوزد

ور بانگ برآورم دهان میسوزد

از من گذرد هر دو جهان میسوزد

تفسیر رباعی 776 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به حالت اضطراب و بی‌قراری عاشق در برابر عشق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «اگر صبر کنم، لباس جانم می‌سوزد،» «جان من و همه‌ی آن‌ها (سخنانی که در دل دارم) می‌سوزد (و از بین می‌رود).» «و اگر فریاد برآورم، دهانم می‌سوزد (از شدت آتش عشق).» «(اگر این آتش) از من بگذرد، هر دو جهان را می‌سوزاند.» این رباعی، بیانگر شدت و قدرت آتش عشق در دل عاشق که او را در حالتی بین صبر و فریاد قرار داده است، و نشان‌دهنده‌ی فراگیر بودن این آتش که اگر مهار نشود، تمام عالم را دربر می‌گیرد.