رباعی شماره 764 از دیوان شمس مولانا

غم کیست که گرد دل مردان گردد

غم گرد فسردگان و سردان گردد

اندر دل مردان خدا دریائیست

کز موج خوشش گنبد گردان گردد

تفسیر رباعی 764 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به تفاوت جایگاه غم در دل مردان خدا و دیگران می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «غم کیست که گرد دل مردان (خدا) بگردد؟ (یعنی غم به مردان خدا راه ندارد).» «غم گرد دل‌های افسرده و سرد می‌گردد.» «در دل مردان خدا، دریایی (از فیض و عشق) است،» «که از موج خوش آن، گنبد گردان (آسمان) نیز به گردش درمی‌آید (و عالم از آن فیض می‌گیرد).» این رباعی، بیانگر رفعت مقام مردان خدا که غم به دل آن‌ها راهی ندارد، و نشان‌دهنده‌ی وسعت و برکت دل آن‌ها که منبع فیض برای تمام عالم است.