رباعی شماره 759 از دیوان شمس مولانا

عشقی آمد که عشقها سودا شد

سوزیدم و خاکستر من هم لا شد

باز از هوس سوز خاکستر من

واگشت و هزار بار صورتها شد

تفسیر رباعی 759 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به فنا در عشق و تجلی دوباره‌ی هستی از پس فنا می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «عشقی آمد که تمام عشق‌ها (پیشین) معامله شد (و بی‌ارزش شدند)،» «(من از شدت عشق) سوختم و خاکستر من نیز هیچ شد (و اثری از من نماند).» «باز از هوس سوختن خاکستر من،» «(عشق) بازگشت و هزار بار صورت‌ها (و تجلیات جدید) شد.» این رباعی، بیانگر فنای کامل عاشق در عشق که از او هیچ اثری باقی نمی‌گذارد، و نشان‌دهنده‌ی قدرت عشق که حتی از خاکستر فنا نیز می‌تواند هزاران صورت جدید (تجلی) بیافریند و هستی را دوباره متولد کند.