رباعی شماره 758 از دیوان شمس مولانا

عشق تو سلامت ز جهان می‌ببرد

هجر تو اجل گشته که جان می‌ببرد

آندل که به صد هزار جان می‌ندهم

یک خندهٔ تو به رایگان می‌ببرد

تفسیر رباعی 758 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به ویرانگری عشق و هجران و قدرت خنده‌ی معشوق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «عشق تو آسایش (سلامت) را از جهان (و از من) می‌برد،» «فراق تو مرگ شده است که جان را می‌برد.» «آن دلی که به صد هزار جان هم نمی‌دهم (و بسیار برایم ارزشمند است)،» «یک خنده‌ی تو آن را به رایگان می‌برد (و شیفته خود می‌کند).» این رباعی، بیانگر تأثیر ویرانگر عشق و هجران معشوق بر عاشق که از او آسایش و جان را می‌گیرد، و نشان‌دهنده‌ی قدرت بی‌نظیر و فریبنده‌ی خنده‌ی معشوق که دل را به رایگان تصاحب می‌کند.