رباعی شماره 751 از دیوان شمس مولانا

عاشق که تواضع ننماید چکند

شبها که بکوی تو نیاید چکند

گر بوسه زند زلف ترا تیره مشو

دیوانه که زنجیر نخاید چکند

تفسیر رباعی 751 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به اوصاف و اعمال ناگزیر عاشق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «عاشق که تواضع نکند، چه کند؟ (تواضع طبیعت عاشق است).» «(عاشق) شب‌ها که به کوی تو (معشوق) نیاید، چه کند؟ (بی‌قرار است و باید بیاید).» «اگر (عاشق) زلف تو را بوسه زند، (ای معشوق) مکدر (دلگیر) نشو،» «دیوانه که زنجیر را نجوید (و به آن نپردازد)، چه کند؟ (نمی‌تواند خود را مهار کند).» این رباعی، بیانگر اعمال و ویژگی‌های ناگزیر عاشق مانند تواضع، شب‌بیداری، و شیفتگی به زلف معشوق، و نشان‌دهنده‌ی این که این رفتارها از طبیعت عاشق برمی‌آید و نباید از آن‌ها دلگیر شد.