رباعی شماره 746 از دیوان شمس مولانا

طاوس نه‌ای که بر جمالت نگرند

سیمرغ نه‌ای که بیتو نام تو برند

شهباز نه‌ای که از شکار تو چرند

آخر تو چه مرغی و ترا با چه خرند

تفسیر رباعی 746 از دیوان شمس مولانا

این رباعی با لحنی سوالی و نقادانه، به بی‌مقدار بودن ظواهر و لزوم شناخت حقیقت وجود می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «طاووس نیستی که به جمالت نگاه کنند (و فریفته ظاهرت شوند)،» «سیمرغ نیستی که بدون حضور تو، نام تو را ببرند (و افسانه‌ای باشی)،» «شهباز نیستی که از شکار تو بچرند (و از تو بهره‌برداری کنند)،» «آخر تو چه پرنده‌ای هستی و تو را به چه چیزی می‌خرند؟ (ارزش واقعی تو چیست؟).» این رباعی، بیانگر بی‌اعتباری ظواهر و جایگاه‌های تعریف‌شده در برابر حقیقت وجود، و دعوت به تأمل در ارزش واقعی خود که فراتر از این تمثیل‌ها است.