رباعی شماره 735 از دیوان شمس مولانا

شب رفت کجا رفت همانجای که بود

تا خانه رود باز یقین هر موجود

ای شب چو روی بدان مقام موعود

از من برسان که آن فلانی چون بود

تفسیر رباعی 735 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به بازگشت همه چیز به اصل خود و طلب خبر از معشوق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «شب رفت، کجا رفت؟ همان جایی که بود (به اصل خود بازگشت)،» «هر موجودی یقیناً (بالاخره) به خانه‌ی خود (به اصل خود) باز می‌گردد.» «ای شب، چون به آن مقام موعود (محل معشوق) رفتی،» «از من برسان که آن “فلانی” (معشوق) چگونه بود؟» این رباعی، بیانگر اصل بازگشت همه چیز به مبدأ خود (إنا لله و إنا إلیه راجعون)، و نشان‌دهنده‌ی اشتیاق عاشق برای دریافت خبری از معشوق از هر واسطه‌ای که به او نزدیک است.