رباعی شماره 734 از دیوان شمس مولانا

دوش آن بت من همچو مه گردون بود

نی نی که به حسن از آفتاب افزون بود

از دایرهٔ خیال ما بیرون بود

دانم که نکو بود ندانم چه بود

تفسیر رباعی 734 از دیوان شمس مولانا

این رباعی تکرار رباعی 693 است که به زیبایی وصف‌ناپذیر و فراتر از خیال معشوق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «دیشب آن بت (معشوق) من، همچون ماه آسمان بود،» «نه، نه! که در زیبایی از آفتاب هم برتر بود.» «(او) از دایره‌ی خیال ما بیرون بود (قابل تصور نبود)،» «می‌دانم که زیبا بود، اما نمی‌دانم چه بود (چون فراتر از درک من بود).» این رباعی، بیانگر زیبایی بی‌نظیر و متعالی معشوق که از هر آنچه در عالم شناخته شده، زیباتر است، و نشان‌دهنده‌ی عجز عاشق از توصیف و درک کامل جمال معشوق که فراتر از هر خیال و تصوری است.