شاهیست که تو هرچه بپوشی داند
بیکام و زبان گر بخروشی داند
هر کس هوس سخن فروشی داند
من بندهٔ آنم که خموشی داند
این رباعی به دانایی مطلق حق تعالی و ارزش سکوت در برابر او میپردازد. مولانا میفرماید: «(او) پادشاهی است که هر چه تو پنهان کنی، میداند،» «(و) اگر بدون دهان و زبان به خروش آیی (در باطن ناله کنی)، میداند.» «هر کس هوس سخنفروشی (فصاحت و سخنرانی) را میداند،» «من بندهی آنم که (قدر) خموشی (سکوت) را میداند.» این رباعی، بیانگر علم مطلق خداوند به نهان و آشکار، و نشاندهندهی ارزش سکوت و فروتنی در برابر او که از هر سخنوریای برتر است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی