رباعی شماره 725 از دیوان شمس مولانا

سرهای درختان گل رعنا چیدند

آن یعقوبان یوسف خود را دیدند

ایام زمستان چو سیه پوشیدند

آخر ز پس نوحه‌گری خندیدند

تفسیر رباعی 725 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به امیدواری به وصل پس از فراق و شادی پس از رنج می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «سرهای درختان، گل‌های رعنا (زیبا) را چیدند (به کمال رسیدند)،» «آن یعقوب‌ها (که از فراق رنج کشیدند) یوسف خود را دیدند (به وصال رسیدند).» «(آن‌هایی که) ایام زمستان، چون (سیاه‌پوش) عزادار بودند،» «بالاخره پس از نوحه‌گری، خندیدند (و به شادی رسیدند).» این رباعی، بیانگر امید به وصال و شادی پس از تحمل رنج‌های فراق، و نشان‌دهنده‌ی این که دوران سختی و اندوه، مقدمه‌ی رسیدن به شادی و گشایش است.