رباعی شماره 719 از دیوان شمس مولانا

زندان تو از نجات خوشتر باشد

نفرین تو از نبات خوشتر باشد

شمشیر تو از حیات خوشتر باشد

ناسور تو از نوات خوشتر باشد

تفسیر رباعی 719 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به ترجیح رنج از معشوق بر هر گونه آسایش و لذت می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «زندان تو (ای معشوق) از نجات (رهایی) خوش‌تر است،» «نفرین تو از شیرینی (نبات) خوش‌تر است.» «شمشیر تو (تیغ جفای تو) از زندگی خوش‌تر است،» «ناسور تو (زخم و جراحت تو) از نغمه‌ها و آواهای خوش‌تر است.» این رباعی، بیانگر نهایت تسلیم و عشق عاشق به معشوق که هر رنج و بلایی از سوی او را بر هر آسایش و لذتی از سوی غیر ترجیح می‌دهد، و نشان‌دهنده‌ی این که درد و رنج در عشق، خود عین لذت است.