رباعی شماره 711 از دیوان شمس مولانا

روزیکه مرا عشق تو دیوانه کند

دیوانگی کنم که دیو آن نکند

حکم مژه تو آن کند با دل من

کز نوک قلم خواجهٔ دیوان نکند

تفسیر رباعی 711 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به قدرت دیوانه‌کننده‌ی عشق و فرمانروایی معشوق بر دل می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «روزی که عشق تو مرا دیوانه کند،» «(چنان) دیوانگی‌ای می‌کنم که حتی دیو هم آن را نمی‌کند (و از آن عاجز است).» «فرمان مژه‌ی تو آن کار را با دل من می‌کند،» «که خواجه‌ی دیوان (حاکم و وزیر) با نوک قلم (فرمان) خود نمی‌تواند انجام دهد.» این رباعی، بیانگر شدت و بی‌مانندی جنون عاشقانه که از هر دیوانگی دیگری فراتر است، و نشان‌دهنده‌ی قدرت مطلق معشوق بر دل عاشق که حکمش نافذتر از هر فرمانروایی است.