رباعی شماره 677 از دیوان شمس مولانا

درویش که اسرار جهان میبخشد

هردم ملکی به رایگان میبخشد

درویش کسی نیست که نان میطلبد

درویش کسی بود که جان میبخشد

تفسیر رباعی 677 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به معنای حقیقی درویشی و سخاوت معنوی می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «درویش (حقیقی) کسی است که اسرار جهان را می‌بخشد،» «(و) هر لحظه، مقامی معنوی (مُلکی) را به رایگان می‌بخشد (به دیگران فیض می‌رساند).» «درویش کسی نیست که نان (دنیا) می‌طلبد،» «درویش کسی است که (از خود گذشته و) جان (و هستی خود) را می‌بخشد (در راه حق).» این رباعی، بیانگر تفاوت درویش حقیقی (اهل بخشش معنوی و جان‌فشانی) با درویش نما (اهل طلب دنیا)، و نشان‌دهنده‌ی سخاوت بی‌کران درویش واقعی که از خود می‌گذرد تا به دیگران فیض برساند.